بار هجرانی که نیمه خردادها ، دلدادگان آن روح سفر کرده ی خدا

بر دل خود می کشند.حدیثی آشنا وحکایتی است غریب .

بیست ودومین سالگرد بزرگداشت معمار کبیر انقلاب اسلامی ایران

نه روایتی خاموشی که حکایت خروشانی است که سی وچند سال

 قبل بذرهایش را آزاده مردی در سرزمین آزادی کاشت وامروز

سرزمین های دورونزدیک نهال هایش را در خاک خود          

می پرورانند.